متنی ریتمیک با فضای اجتماعی و شهری.
ترانه
هوکِ آخر شب
آخرِ شب
تهران را از روی نورهاش میخوانم
مثل آهنگی که اسمِ تو را
پنهان کرده باشد.
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.
شعرهای مرتبط
شعری ناشناس با امضای مستعار و فضای رازآلود.
روایتی شهری از باران، عبور و حافظه خیابان.
شعر سوگ با لحن آرام و محرمانه.